شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: این چهار بیت بیانگر بیارزشی و زودگذر بودن زندگی و وجود انسان است. شاعر با تکیه بر کلمات «عدم» و «دمی» نشان میدهد که همه چیز در این دنیا موقتی و بیبهاست. حتی اگر در زندگی با کسی ارتباط برقرار کنیم، آن لحظه نیز دریغ و فراموششدنی است و در نهایت، تمام داراییهای عالم تنها یک لحظه بیش نیستند.
سرمایهٔ عالم درمی بیش نبودسر دفترِ هستی عدمی بیش نبود
هوش مصنوعی: در این جهان، چیزی جز مشتی زحمت و تلاش نیست و همه چیز در ابتدا و انتها به عدم و ناکامی برمیگردد.
با همنفسی گر نفسی دستم دادزان نیز چه گویم که دمی بیش نبود
هوش مصنوعی: اگر در لحظهای با کسی همنفسی و همصحبتی داشتم که به من یاری رساند، چه میتوانم بگویم؟ چون آن لحظه خیلی کوتاه و گذرا بود.