شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از حالتی نگران و ناامید صحبت میکند. او احساس میکند در وضعیتی سخت و بحرانی قرار دارد و نمیداند چه باید بکند. به ویژه، او به مرگ و رنجانههای ناشی از فقدان فرزندانش اشاره میکند و به دنبال راه حلی برای این درد و رنج میگردد.
در پای بلا فتادهام، چتوان کردسر رشته ز دست دادهام، چتوان کرد
هوش مصنوعی: دچار مشکلات و سختیها شدهام و نمیدانم چگونه میتوانم از این وضعیت خارج شوم، چون کنترل اوضاع را از دست دادهام و نمیدانم باید چه کاری انجام دهم.
زان روز که زادهام ز مادر بیکسدر گشته به خون بزادهام، چتوان کرد
هوش مصنوعی: از آن روز که فرزندانم از مادری بییار به دنیا آمده و به خون خود آغشته شدهاند، چه میتوان کرد؟