شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از وجود و خودآگاهیاش صحبت میکند و احساس سرگشتگی و بیقراریاش را نسبت به زندگی بیان میکند. او میپرسد که با وجود بیهدفی که در زندگیاش احساس میکند، پس هدفش از حضور در این دنیا چیست.
پیوسته زبون روزگار آمدهامسرگشتهٔ چرخ بیقرار آمدهام
هوش مصنوعی: همواره تحت تاثیر روزگار بودهام و در پی تحولات و تغییرات زندگی سرگردان و بیقرار هستم.
چون نآمدهام به هیچ کاری هرگزسبحان اللّه! پس به چه کار آمدهام
هوش مصنوعی: وقتی که هیچ کاری نکردهام و به هیچ چیزی نیامدهام، پس واقعاً هدف من از آمدن به دنیا چیست؟