شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساساتی عمیق اشاره دارد. شاعر با اشاره به شخصی که تمام وجودش را به چیزی سپرده، می‌گوید که او در راه حق و واقعیات زندگی به چالش‌هایی رسیده است. او همچنین تحمل ملامت از دیگران را دارد، چرا که می‌داند آن‌ها نیز در شرایطی مشابه قرار دارند و شاید درک درستی از وضعیت او ندارند. در واقع، شاعر بیان می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند او را به خاطر ناکامی‌هایش سرزنش کند، زیرا وضعیت او فراتر از کنترل اوست.
ای آن که به کلّی دل و جان داده نه‌ایدر ره، چو قلم، به فرق استاده نه‌ای
هوش مصنوعی: ای کسی که تمام وجودت را در راه عشق نهاد نکردهای، مانند قلم که بر روی کاغذ ایستاده است، تو نیز در این راه همچنان ثابت نیستی.
چندان که ملامتم کنی باکی نیستتو معذوری که کار افتاده نه‌ای
هوش مصنوعی: هرچقدر که من را سرزنش کنی، برایم مهم نیست؛ تو بهانهای داری چون خودت در شرایطی نیستی که بتوانی درست عمل کنی.