شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات درونی خود سخن میگوید. او با بیان اینکه دلش بهگونهای دیوانه شده، از درد و غم ناشی از دوری و بیگانگی صحبت میکند. وقتی شادیاش را همچون زهر و قاتل میبیند، به جای شادی در جمع، به کنج تنهایی و اندوه پناه میبرد.
زین شیوه که اکنون دل دیوانه گرفتکلّی کم آشنا و بیگانه گرفت
هوش مصنوعی: در این روش که دل دیوانه اکنون متاثر شده، کاملاً نسبتهایمان با آشناها و بیگانهها را تغییر دادهایم.
چون شادی خویش زهر قاتل میدیددر کوچهٔ اندوهگنان خانه گرفت
هوش مصنوعی: چون دید که شادیاش به بدبختی تبدیل شده، در میان غمگینها پناه گرفت و خودش را در خانه محصور کرد.