تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۰

گر همچو فلک سالک پیوسته شویآخر چو زمینِ پست بنشسته شوی
ای بس که دویدم من و عشقش می‌گفت:آهسته تَرَک‌! که زود آهسته شوی