شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غمهای روزانهاش صحبت میکند و میگوید که هر روز غمی جدید به او فشار میآورد که به مراتب بیشتر از غمهای دیگر مردم است. او معتقد است اگر کسی نتواند در برابر این غمها صبر کند، در نهایت تسلیم خواهد شد و به ناچار با آن غمها کنار خواهد آمد.
هر روز مرا غمی دگر پیش آیدکان غم ز غم همه جهان بیش آید
هوش مصنوعی: هر روز با یک غم جدید روبهرو میشوم که احساس میکنم این غم از تمام غمهای دیگر دنیا سنگینتر است.
گر دل به چنین صبر نه درویش آیدتسلیم کند آخر و با خویش آید
هوش مصنوعی: اگر کسی توان تحمل چنین صبری را نداشته باشد، در نهایت تسلیم میشود و به درون خود برمیگردد.