تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۴

گر خواهی تو که وقت خود داری گوشدم در کشی و به خویش بازآری هوش
گر هر دو جهان چو بحر آید در جوشتو یافه مگو ز دور بنشین و خموش!