شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مفهوم وجود و عدم در وجود انسان اشاره میکند. او به دل میگوید که در هر دو حالت (هستی و نیستی) مقام و منزلتی دارد. اگر بخواهد در آینده به جایی برسد، باید بفهمد که در حال حاضر نیز در مقام قرب و نزدیکی قرار دارد. به نوعی، شاعر به اهمیت آگاهی و شناخت حال در مسیر پیشرفت و رشد اشاره میکند.
تا چند ز نیستی و هستی ای دلدر هر دویکی مقام ورستی ای دل
هوش مصنوعی: ای دل، تا کی به فکر نیستی و هستی هستی؟ اگر به مقام و مرتبهای برسی، در این دو حالت یکی خواهی شد.
در بُعد، اگر رونده خواهی بودنبه زانکه به قُرب در باستی ای دل
هوش مصنوعی: اگر میخواهی در دوری قدم بگذاری و رشد کنی، بهتر است که در نزدیکیها نمانی. پس دل، به دوری متمایل شو.