شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تغییرات دنیای درونی و بیرونی اشاره می‌کند. او می‌گوید که جان و زندگی ما با دنیای معمولی متفاوت است و همچنین شهری که در آن زندگی می‌کنیم و حکومت آن نیز متفاوت از دیگر جاهاست. او بر این نکته تأکید دارد که ما نمی‌خواهیم اسیر خواسته‌های دیگران باشیم و فقط نگاهی به دوست داریم که به دنیایی دیگر تعلق دارد.
جانی دگر است و جان‌فزایی دگر استشهری دگر است و پادشایی دگر است
هوش مصنوعی: زندگی و روح انسان تغییر کرده است و نیرو و جذابیت جدیدی به خود گرفته است. همچنین، شهرها و حاکمان هم دستخوش تغییر و تحولی دیگر شدهاند.
ما بستهٔ دام هر گدایی نشویمما را نظر دوست به جایی دگر است
هوش مصنوعی: ما هرگز فریب و دام کسی را نمیخوریم، زیرا توجه و نگاه محبوب ما به جایی دیگر معطوف است.