شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به اهمیت زندگی و ارزش وقت اشاره می‌کند. او می‌گوید که غم و اندوه دنیوی انسان را از کار و کوشش باز می‌دارد و نباید اجازه داد که عمر که بزرگ‌ترین سرمایه انسان است، به خاطر غصه‌ها و ناراحتی‌ها هدر برود. به عبارتی دیگر، زندگی را نباید صرف غم و اندوه کرد.
از بس که غم دنیی مردار خورینه کار کنی و نه غم کار خوری
هوش مصنوعی: به خاطر غم و اندوه دنیایی، نه به کار مشغول میشوی و نه به غم و ناراحتی کار خود توجه میکنی.
سرمایهٔ تو در همه عالم، عمری‌ستبر باد مده! که غصّه بسیار خوری
هوش مصنوعی: سرمایهٔ اصلی تو در زندگی، که چیزی جز عمرت نیست، را هدر نکن و آن را بیهوده صرف نکن؛ زیرا با این کار فقط به خودت آسیب میزنی و موجب ناراحتیهای زیاد میشوی.