شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این بیت نشان‌دهنده‌ی نگرانی شاعر از وضعیتی است که فردی در آن به خود مشغول است و در تلاش است تا به دنیای احساسات و درون خود پی ببرد. شاعر به شخص یادآوری می‌کند که باید از دام‌های فکری خود رها شود و درک عمیق‌تری از وجود و احساسات خود پیدا کند، بنابراین به او توصیه می‌کند که زمان آن رسیده که از سختی‌ها و وابستگی‌ها فاصله بگیرد و همچون دایه‌ای از وابستگی به مادری رهایی یابد.
پیوسته به دست خود گرفتاری توکآشفته‌دلِ پردهٔ پنداری تو
هوش مصنوعی: تو همیشه با دستان خود، در بند و گرفتار چیزی هستی که به خیال خودت به آن پرداختهای.
چون در پس پرده مادری داری تووقت است که شیرِ دایه بگذاری تو
هوش مصنوعی: زمانی که مادری در پس پرده منتظر توست، حالا وقت آن است که دایهات را شیر بدهی.