شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دل اشاره می‌کند و می‌گوید که نه باید به کفر و نه به دین بچسبد. او دل را از این وضعیت نگران می‌داند و می‌گوید که این بیچارگی نتیجه ناپایداری و مردد بودن در انتخاب است. در واقع، دل در حیرت و تردید میان کفر و دین قرار دارد و این سردرگمی به نابودی آن منجر می‌شود.
ای دل نه به کفر ونه به دین خواهی مردبیچاره تو ای دل! که چنین خواهی مرد
هوش مصنوعی: ای دل، نه در اعتقاد به کفر و نه در ایمان به دین، تو بیچاره خواهی مرد! زیرا تو چنین سرنوشتی را برای خود انتخاب کردهای.
نه در کفری تمام ونه در دین همگه این و گه آن مُذَبْذِبِین خواهی مرد
هوش مصنوعی: نه کاملاً در کفر هستی و نه به طور کامل در دین، بلکه در میان این دو حالت متردد و سرگردانی. اگر به همین شکل ادامه دهی، به زودی دچار مشکل خواهی شد.