شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از وضعیت خود به عنوان مگس صحبت می‌کند که به دنبال سایه‌ای از طوبی (درختی در بهشت) می‌گردد. او از عزم و اراده خود برای عقب‌نشینی از زندگی سوال می‌کند و بیان می‌کند که هیچ چیزی ندارد که به خاطر آن تلاش کند؛ نه عشق، نه ایمان، و نه دنیایی برای زندگی. در واقع، او در جستجوی معنا و هدفی است در زندگی اش.
چون من مگسم سایهٔ طوبی چکنمبا عَقْبَهْ نفس، عزم عقبی چکنم
هوش مصنوعی: به عنوان یک مگس، نمیتوانم به سایه درخت طوبی نزدیک شوم، بنابراین باید با نفس خویش، به سوی عاقبت و پایان کارم توجه کنم.
گویند درین راه چه خواهی کردننه دل دارم نه دین نه دنیی چکنم
هوش مصنوعی: گویا در این مسیر از من میپرسند که چه کار میخواهی بکنید، اما من نه دل و نه اعتقادی دارم و نه دنیایی، بنابراین نمیدانم چطور ادامه دهم.