شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر احساسات عمیق خود را درباره عشق و زهد بیان می‌کند. او می‌گوید که در دلش دریاهای جوشانی از عشق وجود دارد و جسمش در غم آن سخت تلاش می‌کند. همچنین، حتی اگر بخواهد زهد پیشه کند، زبانش خاموش نمی‌شود، چرا که این زهد برای او نماد تجارت و فروش نیست و از عمق وجودش سرچشمه می‌گیرد.
چون بحر،دلی هزار جوش است مراتن در غم عشق، سخت کوش است مرا
هوش مصنوعی: دل من همچون دریا پر از هیجان و جوش و خروش است، اما بدنم به خاطر غم عشق، بسیار زحمتکش و خستگیناپذیر شده است.
گر زهد کنم زبان خموش است مراکاین زهد نه از بهر فروش است مرا
هوش مصنوعی: اگر زاهد باشم، زبانم خاموش خواهد بود، زیرا این زهد برای فخر و نمایش نیست.