شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان بیهوده بودن برخی تلاش‌ها و زحمت‌ها می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که کار کردن در شرایط سخت و نگران بودن از سرنوشت، فایده‌ای ندارد. همچنین، اگر حکمت ازلی برای ما نوشته شده باشد و ما در پی یافتن آن باشیم، باز هم تلاش ما بی‌فایده است، زیرا هرچه می‌کنیم، همچنان سرنوشت مشخصی داریم. بنابراین، خواندن و تلاش برای تغییر سرنوشت از روی لوح‌های الهی نیز ثمری نخواهد داشت.
از کارِ قضا در تب و در تفت چه سودوز حکم ازل بیخور و بیخفت چه سود
هوش مصنوعی: وقتی تقدیر الهی ما را در رنج و سختی قرار داده، چه فایده‌ای دارد؟ و وقتی سرنوشت از قبل تعیین شده است، چه نفعی دارد که به آن توجه نکنیم یا بیخیالی کنیم؟
تا کی به هزار لوح خوانم بر توکز هرچه همی رود قلم رفت چه سود
هوش مصنوعی: تا کی باید نامهها و نوشتهها را برای تو بخوانم در حالی که هرچه مینویسم، سرانجام محو و نابود میشود؟ چه فایده‌ای دارد؟