شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: این بیت به مواجهه انسان با مرگ و قلبی پر از اندوه اشاره دارد. شاعر به این موضوع می‌پردازد که در زمانی که مرگ در کمین است و انسان خود را در وضعیت خطرناکی می‌بیند، احساس ناامیدی و غم او را احاطه کرده است. او به‌نوعی بین زندگی و مرگ معلق است و خواب راحتی ندارد.
چون مرگ در افکند به غرقاب ترابا خاک برد با دل پرتاب ترا
هوش مصنوعی: زمانی که مرگ تو را گرفتار کند و به دنیای نابودی بکشاند، با خاک و غم به زیر زمین خواهد برد.
چون گور ز پیش داری ومرگ از پسچون میآید درین میان خواب ترا
هوش مصنوعی: وقتی که مرگ را در جلوی خود میبینی و به آن نزدیک هستی و در پشت سر هم به آن فکر میکنی، در میان این وضعیت، حالت خواب یا ناپایداری به تو دست میدهد.