شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم مرگ و زندگی اشاره دارد و بیان می‌کند که همه‌ی انسان‌ها سرانجام می‌میرند و این امر حتمی است. شاعر از طرف خود و دیگران می‌گوید که به جای نگرانی درباره مرگ، باید هر روز به زندگی ادامه دهیم و از لحظات حال بهره‌برداری کنیم. همچنین تأکید می‌کند که هیچ کس به یکباره نمی‌میرد و زندگی همچنان ادامه دارد.
دانی تو که هر که زادناچار بمردبه از چو من و چون ز تو بسیار بمرد
هوش مصنوعی: میدانی که هر کس به دنیا آمده، ناچار از مرگ است، اما مرگ من و مرگ دیگران به سبب وجود تو، بسیار دردناکتر است.
هر روز بمیر صد ره وزنده بباشکاسان نبود ترا به یکبار بمرد
هوش مصنوعی: هر روز به اندازهای زندگی کن که انگار بارها و بارها از نو متولد میشوی، زیرا ممکن است در یک لحظه همه چیز تغییر کند و تو دیگر وجود نداشته باشی.