تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۹

کارت همه چون که خوردن و خفتن بودمیلت همه در شنودن و گفتن بود
بنشین که من و تو را درین دار غرورمقصود ز آمدن، همه رفتن بود