شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به عدم آگاهی و ناآگاهی انسان‌ها دارد. شاعر می‌گوید که تو از حقیقت و واقعیت‌ها بیخبری و روزی این بیخبری پایان خواهد یافت. او دعوت می‌کند تا از خواب غفلت بیدار شوی، زیرا زمانی دیگر این مکان به آرامش و سکون کسی دیگر خواهد رسید. در واقع، شعر درباره گذران زمان و تغییرات زندگی است.
تو بیخبری و تا خبر خواهد بوداز جملهٔ عالمت گذر خواهد بود
هوش مصنوعی: تو از واقعیت‌ها بیخبری، و زمانی که خبرها به تو برسند، فقط به عنوان بخشی از زندگیات گذر خواهند کرد.
برخیز که اینجا که فرو آمدهایآرامگهِ کسی دگر خواهد بود
هوش مصنوعی: بلند شو که آرامش اینجا دیر نمیپاید و روزی دیگر، کسی دیگر در این مکان خواهد بود.