شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: این ابیات به مفهوم مرگ و تحمل آن اشاره دارند. شاعر از فرد می‌خواهد که با شهامت بمیرد و به تسلیم و ضعف خود اعتراض می‌کند. او به نوعی به بی‌ارزشی جسم انسان و درد حیات اشاره می‌کند و از غم و ضعف انسانی می‌افزاید. در کل، دعوت به مواجهه با مرگ به طور شجاعانه و با قبول واقعیت‌هاست.
چون مردن تو چارهٔ یکبارگی استمردانه بمیر! این چه بیچارگی است
هوش مصنوعی: مرگ تنها راه نجات است و اگر قرار است بمیری، باید با شجاعت این کار را انجام دهی. این که به ترس و ناامیدی فکر کنی، نشان از ضعف است.
تو خون و نجاستی و مشتی رگ و پیانگار نبود، این چه غم خوارگی است
هوش مصنوعی: تو فقط یک تکه گوشت و رگ هستی و انگار هیچ ارزشی نداری، پس این دلخوشی و غمخواری برای چیست؟