شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وضعیت دنیای خودش می‌پردازد و احساس می‌کند که مشکلات و چالش‌های زیادی بر او و جامعه‌اش تسلط یافته‌اند. او به نوعی ناامیدی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که با وجود تمام تلاش‌ها، همچنان به مانند شبنمی که به دریا می‌افتد، در برابر این مشکلات کوچک و بی‌اهمیت به نظر می‌آید.
چون پنداری در بُنهٔ ما افتادصد فرعونی ز ما به صحرا افتاد
هوش مصنوعی: زمانی که فکر کنی که ما در تیررس هستیم، صد نفر مانند فرعون از ما به بیابان میافتند.
پر مشغله و خروش کردی عالمکافسوس که شبنمی به دریا افتاد
هوش مصنوعی: شما با مشغلهها و سر و صداهای زیادی مواجه شدید، اما افسوس که مانند قطرهای باران در دریا گم شدید و تأثیر کمی داشتید.