شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این ابیات به مفهوم وجود و عدم پرداخته و به ما یادآوری می‌کند که نقش و حکایت دنیا بر دل انسان نقش بسته است. شاعر اشاره می‌کند که باید این نقش را پاک کرد، زیرا برخی از موانع و مشکلات از ناحق ناشی می‌شود. اگر هویت ما به عدم وابسته باشد، به نوعی ما از اصل خود دور خواهیم شد، و با این وجود، نباید از مرگ هراسی داشته باشیم، چرا که زندگی و مرگ بخشی از این مسیر هستند.
بر لوحِ دلت نقشِ دو عالم رقم استرو لوح بشوی و ز ناحق دودم است
هوش مصنوعی: بر دل تو، تصویر و اثر هر دو جهان حک شده است. آن را بشوی و از چیزهای نادرست و ناحق پاک کن.
ور با عدمت برَند اصلت عدم استانگار نزادهای بمیر این چه غم است
هوش مصنوعی: اگر وجودت از عدم سرچشمه بگیرد، به نظر میرسد که به فنا رفتهای و نگرانیای نیست از این که چه چیزی برای از دست دادن داری.