شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس آزادی و رهایی شاعر از غمها و مشکلات دنیوی است. او میگوید که هیچ چیز نمیتواند او را آزار دهد، چه غمهای کوچک و چه بزرگ. به نوعی، او به دنبال فهم و ادراک عمیقتری از زندگی است و حس میکند که تمام این دنیای مادی تنها یک باد است که بر ذهنش میگذرد و چیزی جز خیال نیست.
آن چیست مرا از غم و تیمار که نیستوز ناکامی اندک و بسیار که نیست
هوش مصنوعی: این چه چیز میتواند باشد که من را از اندوه و درد دور کند، در حالی که نه ناکامیهای کم اهمیت وجود دارد و نه ناکامیهای بزرگ؟
از جملهٔدخل و خرج این عالم خاکبادی است مرا در سر و انگار که نیست
هوش مصنوعی: در میان درآمد و هزینههای این دنیای مادی، برای من تنها یک خیال وجود دارد و انگار که هیچچیز واقعی نیست.