تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۸

در هر دو جهان یک‌تنه‌ای می‌جویمآزاد ز رخت و بنه‌ای می‌جویم
در حبس جهان بمانده‌ام سرگردانبر بوی خلاص، رخنه‌ای می‌جویم