شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این بیت از شاعر بیانگر احساس بی‌ارزشی و تنهایی اوست. او می‌گوید که از مال و ثروت دنیا فقط دلی شکسته دارد و هیچ چیز دیگری ندارد. او از خود و دیگران خسته و ناتوان است و حتی یک ذره محبت از دیگران در دلش وجود ندارد. در نهایت، او به یأس و ناامیدی عمیق خود اعتراف می‌کند.
از مال جهان جز جگری ریشم نیستاینست و جز این هیچ کم و بیشم نیست
هوش مصنوعی: از داراییهای دنیا فقط جگر سوختهام را دارم و غیر از این هیچ چیز دیگری کم یا زیاد ندارم.
از خویشتن و خلق به جان آمدهامیک ذره دل خلق و سر خویشم نیست
هوش مصنوعی: من از خودم و دیگران به تنگ آمدهام؛ نه به اندازه یک ذره دل برای مردم دارم و نه برای خودم.