تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۱

اشکم پس و پیش منزلم بگرفتهستسیلاب بلا آب و گلم بگرفتهست
هر لحظه هزار مشکلم بگرفتهستدیرست که از خویش دلم بگرفتهست