شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به تجربه‌های گذشتۀ خود اشاره می‌کند و از رنج‌هایی که در این دنیا و دنیای دیگر متحمل شده، صحبت می‌کند. او از خستگی و دردی که بر دوش دارد، نالان است و به اینکه چرا باید به خاطر خداوند همچنان تحمّل کند، فکر می‌کند. شاعر احساس می‌کند که به دفعات در زندگی سقوط کرده و نمی‌داند چرا خود را به دروغ قوی و پابرجا نشان می‌دهد.
چون من بگذشتهام بجان زین دو سراتا کی ز گرانجانی تن بهر خدا
هوش مصنوعی: من از این دو جهان گذشتهام، پس تا کی باید به خاطر خدا به تحمل سختیها و رنجهای جانفرسا ادامه دهم؟
از پای فتادهام به روزی صد جاخود را بدروغ چند دارم بر پا
هوش مصنوعی: به خاطر روزهای سخت و مشکلاتی که دارم، همچنان سعی میکنم خودم را نگهدارم و به نوعی خود را سر پا نشان دهم، حتی اگر در دل احساس ضعف کنم.