شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به تصویری از مرغی اشاره می‌کند که از شراب عشق و معنویت مست شده و به سوی خداوند پرواز کرده است. او دلش را به محبت خدا بسته است. اگرچه ممکن است سعادت دنیوی به او نرسد، اما در نهایت از خیال‌های فانی و مضطرب‌کننده دنیایی رهایی یافته است.
آن مرغ که بود از می معنی مستپرّید و دل اندر کرم مولی بست
هوش مصنوعی: پرندهای که از شراب معرفت مست شده، از زمین پرواز کرد و دلش را به رحمت و لطف آقایش سپرد.
گیرم که نداد دولت عقبی دستآخر ز خیال رهزن دنیی رست
هوش مصنوعی: اگرچه ممکن است خیر دنیا و آخرت را به من ندهند، اما از خیال و تصور دنیای فریبنده دل میکَنم.