شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر بیان شده است که زمین به دور آسمان میچرخد و از این گردش ترس دارد. وقتی که مشاهده کرد که جهان چه حالتی دارد، زمان زیادی (صد قرن) گذشته ولی هنوز هم این گردش ادامه دارد. این شعر به نوعی به معانای جاودانگی و چرخه زمان اشاره دارد.
دیرست که دور آسمان میگرددمیترسد و زان ترس بجان میگردد
هوش مصنوعی: سالهاست که آسمان در حال گردش است و از این گردش میترسد، و به خاطر این ترس، به دور خود میچرخد.
چون دید که قبله گاه دنیا چونستصد قرن گذشت و همچنان میگردد
هوش مصنوعی: وقتی مشاهده کرد که هدف و مقصود زندگی در دنیا چگونه است، صد سال گذشت و هنوز هم در حال چرخش و تغییر است.