تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۳۳

یک ذره چو آن حکم دگرگون نشودبیمرگ کسی به راه بیرون نشود
خون گشت دلمْ ز خوف این وادی صعبسنگی بود آن دل که ازین خون نشود