شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اگرچه هیچ چیز را ندیده یا اگر هم دیده، خود را از بدی‌ها بدتر دیده است. او می‌گوید که در طول زمان موهایش سفید شده و به سن پیری رسیده، اما با این حال، هنوز هم چیزهایی وجود دارد که برایش جالب است و به آن توجه می‌کند. در کل، این شعر بیانگر احساسات عمیق و تفکر در مورد زمان و تجربه‌های زندگی است.
گر هیچ ندیدم من و گر دیدم منخود را ز بدانِ بد بتر دیدم من
هوش مصنوعی: اگر من هیچ چیزی ندیدم یا اگر دیدم، خودم را از چیزهای بدی که دیدهام بدتر یافتم.
مویم همه شد سپید و بر خویش بگشتامّا سرِ مویی بنگر دیدم من
هوش مصنوعی: موهای من همه سفید شده است و به خودم نگاه کردم، اما دیدم هنوز یک تار مویی هم سفید نشده است.