شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: در این بیتها بیان میشود که ما در عشق غرق شده و به حالت گمشدگی رسیدهایم. عشق به خواب و افسانهای تبدیل شده که داستانش طولانی است و ما در آن به نوعی فراموشی فرو رفتهایم.
تا در بُنِ بحر عشق غرقاب شدیمگُم گشتهتر از ذرّهٔ سیماب شدیم
هوش مصنوعی: وقتی که در عمق عشق غرق شدیم، احساس کردیم که گمتر از یک ذره جیوه هستیم.
افسانهٔ کارِ عشق چون برگوییمکافسانهٔ تو دراز ودر خواب شدیم
هوش مصنوعی: داستان عشق را که روایت کنیم، شبیه افسانهای طولانی میشود و ما در این میان به خواب رفتهایم.