شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: این ابیات به درد و رنج زندگی اشاره دارند. شاعر از حالتی شکایت می‌کند که به خاطر درد و سختی‌ها، به شدت متاثر شده‌اند و شبیه کمان و تیر که از یکدیگر جدا می‌شوند، از هم گسیخته‌اند. در پایان عمر، شاعر به یاد می‌آورد که چگونه از پا درآمده و عاجز شده‌اند. این ابیات نمایش‌دهنده عمیق‌ترین احساسات انسانی در مواجهه با سختی‌های زندگی هستند.
دردا که ز دُردی جهان مَست شدیمپشتی چو کمان و تیر از شست شدیم
هوش مصنوعی: اَی کاش که از عطر و بلای جهان دچار شدیم، مانند پشتی که به شکل کمان درآمد و تیر از آن جدا شد.
آمد شدِ ما نگر که در آخرِ عمراز پای درآمدیم و ازدست شدیم
هوش مصنوعی: به موضوع توجه کن که در پایان عمر، کارها و تلاشهای ما ممکن است بینتیجه بماند و به نقطهای برسیم که تمام زحماتمان به هدر رفته باشد.