شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به احساس پشیمانی از گذشته اشاره می‌کند. او عمر و دلش را در حالتی از ندامت می‌بیند و بر این باور است که کارهایش بی‌ثمر بوده و برای آن باید تاوان بدهد. همچنین، او به دو انتخاب فکر می‌کند: اگر به گذشته نگاه کند زمان به پایان می‌رسد و اگر به آینده بیندیشد، عمرش به سر می‌رسد. در کل، ابراز ناامیدی و نگرانی از گذر زمان و عواقب کارهای انجام شده است.
شد عمر و دل از کرده پشیمان آمدکارم بنرفت و کار تاوان آمد
هوش مصنوعی: عمر گذشت و دل از کارهایی که کرده بودم پشیمان شده است. حالا کار من به پایان رسیده و وقت پرداخت هزینهها و عواقب آن کارها فرارسیده است.
گر راه نگه کنم بسر شد بر منور عمرنگه کنم به پایان آمد
هوش مصنوعی: اگر بخواهم منتظر بمانم، عمرم به سر می‌رسد و اگر زندگی را به تماشا بگذرانم، زمانم به پایان می‌رسد.