شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از عواطف عمیق و غم‌های درونیش سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که دلش به خاطر فراق معشوق غمگین و پر از درد شده است. همچنین اشاره می‌کند که هر لحظه که از عمرش می‌گذرد، باید بها و عذابی را پرداخته، اما با این حال احساس می‌کند که این درد نیز روزی تسکین خواهد یافت.
آن شد که دلم را غمِ جانانی بوددل خون شد و یاوه گشت اگر جانی بود
هوش مصنوعی: دلم به خاطر معشوقی غمگین شد و حالتی پیدا کرد که گویی جانم در خطر است. اگر برایم زندگی و جانی باقی میماند، به چه درد میخورد وقتی دل در رنج است؟
هر دم که زدم ز عمر تاوانی بودآن نیز فرو گذشت و درمانی بود
هوش مصنوعی: هر بار که از عمرم هزینهای میپرداختم، آن لحظه نیز به سرعت گذشت و به نوعی تسکینی برایم بود.