شمارهٔ ۶۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از مرور عمرش و احساس حسرتی که از آن دارد، سخن میگوید. او بیان میکند که هیچکس در دنیا نمیتواند در چنین وضعیتی که او قرار دارد، قرار بگیرد. دل او به خاطر عدم انجام کاری که میتوانسته است انجام دهد، به شدت غمگین است.
زین شیوه که ازعمر برآوردم گردکس در دو جهان بر نتواند آورد
هوش مصنوعی: من به طریقی زندگی را سپری کردهام که هیچکس در دو جهان نمیتواند نظیر آن را خلق کند.
خون میگرید دل من از غصهٔ آنککاری بنکردم و توانستم کرد
هوش مصنوعی: دل من به شدت غمگین است و از ناراحتی میگرید، چون کاری که باید انجام میدادم را انجام ندادم، در حالی که میتوانستم آن را انجام دهم.