تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۷۳

هان ای دل خسته کاروان می‌گذردبیدار شو آخر که جهان می‌گذرد
آن شد که دمی در همه عمرت خوش بودباقی همه بر امید آن می‌گذرد