شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: شاعر به این فکر می‌کند که آیا می‌توان در ignorance (ناخبری) زندگی کرد و به نوعی زندگی را در حال بیخبری ادامه داد. او این سوال را مطرح می‌کند که تا چه حد می‌توان در چنین وضعیتی دوام آورد، به ویژه وقتی که شخصی به صورت عمقی به وضعیت‌اش آگاه نیست. در نهایت، او به بی‌ثباتی و بی‌پیوندی انسان در زندگی اشاره می‌کند و می‌پرسد آیا در این شرایط می‌توان زندگی را ادامه داد.
میپنداری که بیخبر بتوان زیستدر بیخبری زیر و زَبَر بتوان زیست
هوش مصنوعی: به نظر تو میشود بدون آگاهی زندگی کرد، در حالی که نمیتوان در دنیای بیخبری به راحتی و آرامش زندگی کرد.
چندانک نشینی تو و آخر بیقینای بی سر و بن چند دگر بتوان زیست
هوش مصنوعی: هرچقدر هم که درنگ کنی و در تردید بمانی، بدون شک نمیتوانی بدون ریشه و پایه زندگی کنی.