شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم و اندوه خود پس از از دست دادن محبوبش سخن می‌گوید. او اشاره دارد که وقتی محبوبش (ماه) از او دور شد، دلش زخم برداشت و به ماتم او نشسته است. در خواب، محبوبش را دید که به خاک خوابیده و از او می‌پرسد حالش چگونه است، اما جوابش نشان می‌دهد که حرفی برای گفتن ندارد و فقط به غمش می‌پردازد.
آن ماه که از کنار شد بیرونمدر ماتم او کنار شد پر خونم
هوش مصنوعی: آن ماه، که به تاریکی و دوری رفته، باعث شده که من در غم و اندوهش به حالتی پر از درد و خونین دچار شوم.
دوشش دیدم به خواب در،خفته به خاکگفتم: چونی گفت: چه گویم چونم
هوش مصنوعی: دیشب در خواب مادرم را دیدم که بر روی خاک خوابیده بود. به او گفتم: حال تو چطور است؟ او پاسخ داد: چه بگویم، حال من خوب نیست.