شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به سرنوشت ماهی‌ای اشاره می‌کند که به سرعت و ناگهانی ظاهر شده و سپس به همان سرعت ناپدید می‌شود. او سوالاتی را مطرح می‌کند که دیگران درباره او دارند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که خود آن ماهی از جایی آمده و حالا رفته است. این شعر نشان‌دهنده گذرایی و عدم permanence در زندگی است.
ماهی که چو برق کم بقا آمده بودچون رفت چنین زود چرا آمده بود
هوش مصنوعی: ماهی که به تازگی و به سرعت ظاهر شده بود و خیلی زود نیز ناپدید شد، حالا این سؤال مطرح است که چرا اصلاً به وجود آمده بود.
هر کس گوید کجا شد آن دُرِّ یتیممن میگویم خود ز کجاآمده بود
هوش مصنوعی: هر کس بپرسد که آن گوهری که بیپناهم بود کجا رفته، من میگویم خود در واقع از کجا آمده بود.