شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به فقدان و مرگ اشاره دارد. گوینده با حسرت از جوانی و ناگهانی مرگ سخن می‌گوید و بیان می‌کند که به رغم آرزوی بازگشت و بیداری، دیگر نمی‌توان به آن حالت بازگشت. از احساس غم و سوگواری نسبت به جدایی از شخصی که دوستش دارد، ابراز ناراحتی می‌کند.
بی روی تو در ماه سیاهی آمدمرگت به جوانی و پگاهی آمد
هوش مصنوعی: وقتی تو را نمیبینم، در دل شب تاریک به یاد تو مرگ در جوانی و صبح زود پیش میآید.
خفتی نه چنان نیز که برخواهی خاسترفتی نه چنان که باز خواهی آمد
هوش مصنوعی: به طور خلاصه میتوان گفت: خواب تو نه به گونهای است که وقتی بیدار شوی به حالت عادی برگردی و رفتنت هم به گونهای نیست که دوباره به گذشته برگردی.