تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۳

آن دل که نشان غمگساری میجستخون گشت و نیافت، روزگاری میجست
وان خون همه در کنار من ریخت ز چشمکو نیز ز چشم من کناری میجست