شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به احساس شدید عشق که سبب بی‌قراری و بی‌خوابی شاعر شده اشاره دارد. شاعر می‌گوید که عشق او حالت و حالتی خاص به او بخشیده و بدون حضور معشوق، او در کنج تنهایی و درد به سر می‌برد. او به تصویر گریه و اشک خود اشاره کرده و می‌گوید که عشقش به قدری عمیق است که نمی‌تواند آن را پنهان کند.
ای عشق توأم در تک و تاب افکندهسودای توأم بی خور و خواب افکنده
هوش مصنوعی: ای عشق، تو مرا در تلاطم و هیجان قرار دادهای و خیال تو چنان مرا مشغول کرده که نه خوراکی میخورم و نه خوابم می‌برد.
بی روی تودر مردمک دیدهٔ منخون ریزش را سپر بر آب افکنده
هوش مصنوعی: بدون حضور تو، مردمک چشم من زخمهایش را به آب میسپارد و در مقابل جریان زندگی تسلیم میشود.