شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به عمق غم و اندوه خود اشاره دارد. او از اشک‌های خود که چون خون، ریزان است، سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این اشک‌ها ناشی از درد ناشی از معشوقش است. درد و اندوهش به حدی است که انگار نمی‌تواند درمانی برای آن پیدا کند، و اشک‌هایش به اندازه‌ای زیاد است که شبیه دریا به نظر می‌رسند.
تا کی ریزم ز چشمِ خون پالا اشکبالای سرم گذشت صد بالا اشک
هوش مصنوعی: تا چه زمانی باید اشک‌های خونینم را بریزم؟ بر سر من صد بار اشک بالا آمده است.
دردی که ز تو در دلم آرام گرفتپرداخته کی شود به صد دریا اشک
هوش مصنوعی: دردی که از طرف تو در قلبم نشسته، آیا با ریختن صدها دریا اشک هم تسکین پیدا می‌کند؟