شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید که چهره محبوبش مانند گل و عطرش مانند گلاب است و خوابش را تحت تاثیر مژه‌های او می‌داند. همچنین، عشق آتشین او بر دلش غلبه کرده و اشک‌هایش را شبیه به آب می‌بیند و می‌پرسد که آیا می‌تواند این عشق را تحمل کند.
ای از رخ چون گلت گلابِ دیدهخار مژهٔ تو برده خوابِ دیده
هوش مصنوعی: تو که چهرهات مانند گل است، خواب چشمانم را مژه‌های تو ربودهاند.
چون آتش عشقت از دلم برخیزدمیننشیند مگر به آبِ دیده
هوش مصنوعی: زمانی که آتش عشق تو از دل من شعلهور شود، تنها با اشکهای من خاموش میشود و آرام نمیگیرد.