تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۱

دل را که شد از یک نظر دیده خراببنگر که چگونه باز شد رشته ز تاب
از مال جهان مرا چو چشمی و دلی استآن بر سر آتش است و این بر سر آب