شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق عمیق و درد ناشی از جدایی از معشوق است. شاعر به علاقه و وابستگی شدید خود به معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش حتی لحظه‌ای بدون او آرامش ندارد. همچنین، او در ماتم معشوقش بسیار گریسته و هیچ درمانی برای دردش وجود ندارد. عشق و درد او به اندازه‌ای عمیق است که به قول شاعر، هم دردش او را به کشتن می‌دهد و هم درمانی برای آن نمی‌یابد.
آن دل که دمی بی تو سر جانش نبودجان در سر تو کرد و پشیمانش نبود
هوش مصنوعی: دل کسی که حتی یک لحظه بیتو باشد، دیگر جانش در تلاش برای سرنوشت خوشی نیست و او هیچگونه پشیمانی از این وضعیت ندارد.
در ماتم درد تو بسی خون بگریستهم درد تواش بکشت و درمانش نبود
هوش مصنوعی: در غم نبودن تو، خیلیها گریه کردند و این غم آنچنان سنگین بود که هم دردی را از پا درآورد و هیچ درمانی برایش نبود.