شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از بیخبری و تلاشهای بیثمر خود در طول زندگی سخن میگوید. او به این نتیجه میرسد که حتی با زحمت بسیار و امید به کسب دانش و هنر، در پایان تنها به ناتوانی و ناکامی رسیده و مانند پیرزنان ناراحت و نالان شده است.
عمری بدویدم از سر بیخبریگفتم که مگر به عقل گشتم هنری
هوش مصنوعی: سالها با بیخبری دویدم و فکر کردم شاید به عقل و خردی دست پیدا کردهام که هنری به دست آورم.
تا آخر کار در پس پردهٔ عجزچون پیرزنان نشستهام زارگری
هوش مصنوعی: در تمام مراحل زندگی، مانند زنان سالخورده که ناتوانی خود را در پس پرده پنهان کردهاند، به حال زاری نشستهام.