شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که دل برای درک و فهم جهان به شدت مشغول بوده و در تلاش است، اما در نهایت متوجه می‌شود که از این همه تلاش و دغدغه، هیچ فایده‌ای به دست نیاورده است. او به این نتیجه می‌رسد که هرچه خیال و آرزو در سر داشت، در عمل نتیجه‌ای برایش نداشته است و همه آن افکار به نوعی بی‌فایده مانده‌اند.
آن دل که سراسیمهٔ عالم بودییک ذرّه ندید از همه عالم سودی
هوش مصنوعی: دل کسی که همیشه نگران و پریشانِ مسائل دنیا بود، حتی یک ذره هم از تمام نعمتهای دنیا بهرهای نبرد.
هر سودایی که بود بسیار بپختحاصل نامد زان همه سودا دودی
هوش مصنوعی: هر خیال و آرزویی که در دل داریم، ممکن است به شدت در ذهن ما شکل بگیرد و به آن فکر کنیم، اما در نهایت نتیجه‌ای حاصل نمیشود و آن آرزوها تنها به دود تبدیل میشوند و از بین میروند.